آخرين برگ سفرنامه باران،
اين است:
كه زمين چركين است.
"شفيعی كدكنی"
من با غزلی قانعم و با غزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد
«
«
«
زنبیلی از ترانه
من با عشق آشنا شدم
و چه کسی این چنین آشنا شده است؟
هنگامی دستم را دراز کردم
که دستی نبود.
هنگامی لب به زمزمه گشودم ،
که مخاطبی نداشتم
و هنگامی تشنه ی آتش شدم،
که در برابرم دریا بود و دریا و دریا.....!
« دکتر علی شریعتی »
¯
¯
¯
ای كاش
آن كوچه را دوباره ببينم
آنجا كه ناگهان
يك روز نام كوچكم از دستم
افتاد
و لابه لای خاطره ها گم شد
آنجا كه
يك كودك غريبه
با چشم های كودكی من نشسته است
از دور
لبخند او چقدر شبيه من است!
آه، ای شباهت دور!
ای چشم های مغرور!
اين روزها كه جرئت ديوانگی كم است
بگذار باز هم به تو برگردم!
بگذار دست كم
گاهی تو را به خواب ببينم!
بگذار در خيال تو باشم
بگذار ...
بگذريم!
اين روزها
خيلی برای گريه دلم تنگ است!
نوشته برسرهريک به سنگ اندر،
حديثي که ش نمي خواني برآن ديگر.
نخستين : راه نوش و راحت و شادي.
به ننگ آغشته، اما رو به شهر و باغ و آبادي.
دو ديگر: راه نيمش ننگ، نيمش نام،
اگر سر برکني غوغا، وگر دم درکشي آرام.
سه ديگر: راه بي برگشت، بي فرجام .
من اينجا بس دلم تنگ است.
وهر سازي که مي بينم بد آهنگ است.
بيا ره توشه بر داريم،
قدم در راه بي برگشت بگذاريم؛
ببينيم آسمان« هرکجا » آيا همين رنگ است؟
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
زیر چتر خورشید
موجودی به نام انسان
آب_آیینه
بهشت گمشده
...همین دل بی قرار من...
شب های شعر شاعر شنیدنی است
شعر
آفتاب
الهامات افقي
همسفر
نیایش های عاشقانه
نهالک
ریحان
اشعار سید محمد رضا هاشمی زاده
پیانیست
بانوی شرقی
مذهبی ( دل به زینب ( س ) .
سرود سکوت
غريبه اي نام آشنا
نقاش درون
مرا ندیده بگیرید و بگذرید از من...
من , زندگی و مدیریت آن
قالب های نایت اسکین
